★ Thiz'BEAM View my profile

[EBF] Unknown ?_?

posted on 16 Feb 2013 21:33 by reinebeammer

 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
#3028
Piero Simone

================================================

 

โถงทางเดินมืดสลัว ในคฤหาสน์ขุนนางเก่าที่เจือไปด้วยกลิ่นอายบรรยากาศเทศกาลแห่งความรักและความอบอุ่นอบอวลไปทั่วอณาบริเวณ ชายหนุ่มเรือนผมสีดำในชุดเครื่องแบบสีขาวบริสุทธิ์

พ่นลมหายใจเล็กน้อย ก่อนจะหยิบบุหรี่ในกระเป๋ากางเกงมาจุดสูบอีกครั้ง

 

 ช่อกุหลาบสีแดงสดช่อใหญ่ถูกมัดรวบกับริบบิ้นสีทองหรูหรา ชายหนุ่มมองช่อดอกไม้ในมือด้วยสายตาที่สงบเยือกเย็น แม้ว่าภายในใจของเขาจะร้อนรุ่มมากเพียงใด

 

นิโคตินไม่ได้ช่วยบรรเทาความรู้สึกตื่นเต้นนี้แม้แต่น้อย เขาขยี้มันลงที่เขี่ยบุหรี่ข้างทางก่อนจะ สาวเท้าไปยังจุดหมาย แสงไฟสลัวจากระเบียงสาดส่องเข้ามาเป็นระยะ ความรู้สึกวังเวงเริ่มก่อตัวขึ้นเล็กน้อยในเวลาดึกดื่นเช่นนี้ ไม่นานนัก ร่างสูงรั้งฝีเท้าของตัวเอง

 

... บรรยากาศแบบนี้ ...... ความรู้สึกเหมือนมีใครจ้องมองอยู่

 

“ สัญชาติญาณไวไม่เปลื่ยนเลยนะ “

 

!!!!

 

“ ดอกไม้นั่นสวยจังเลยนะครับ พี่ชาย “

 

 ทันใดนั้นร่างลึกลับก็ปรากฏกายออกจากเงามืด หนุ่มน้อยวัยแรกรุ่นที่หน้าตาละม้ายคล้ายกับเขาแสยะยิ้มอย่างพอใจ เพียงแต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้แสดงถึงความเป็นมิตรแต่อย่างใด

 

“ ถึงเครื่องแบบสีดำนั่นจะกลืนไปกับความมืดแค่ไหน .. แต่ผมก็รู้สึกได้ทุกทีเวลามีนายอยู่ข้างๆ “

 

“ เวลาแบบนี้ยังมีเวลาพูดจาน้ำเน่าได้นะ “

 

 ว่าแล้วชายในชุดเครื่องแบบสีดำสนิทก็ก้าวเข้ามาเล็กน้อย นัยน์ตาคู่สวยแสดงออกถึงความไม่พอใจและจ้องเขม็งที่ช่อดอกไม้ช่อใหญ่ในมือของอีกฝ่าย

 

“ จะเอาไปให้ใครเหรอ ......... บอกได้มั้ยครับ “

“ ไม่ใช่เรื่องของนาย... “

“ แต่ผมก็มีสิทธิ์รู้ไม่ใช่เหรอรึไง ก็ผมเป็นน้องชายของพี่ หึหึหึ “

“ .. แค่ลอบเข้ามาในทัพศัตรู ผมไม่ลงมือตั้งแต่แรกเห็นก็บุญเท่าไหร่แล้วครับ “

“ ... พี่ไม่กล้าหรอก “

“ .......... “

“ ก็พี่ชาย รักผมนี่หน่า “

 

ร่างเล็กลอบหยิบมีดพกออกมาอย่างรวดเร็ว คมมีดสะท้อนกับแสงไฟจากด้านนอกพุ่งเข้ามาหาชายหนุ่มที่ตนเรียกว่า พี่ อย่างอุกอาจ ปิแอร์เอียงตัวหลบก่อนที่คมของมันจะถึงต้นคอของเขา จังหวะเดียวกับที่ช่อดอกไม้ตกลงบนพรหมสีแดงเลือดหมู

 

“ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า “

 

 หนุ่มน้อยหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง มีดพกในมือยังคงตวัดกวัดแกว่งอยู่ในความมืด

ร่างสูงไม่มีทีท่าจะตอบโต้ นอกจากถอยหลังหลบการโจมตีของอีกฝ่ายเหมือนรอจังหวะ

 

“ ... เลิกเล่นกันได้แล้ว “

 

ร่างสูงรั้งมือที่ถือมีดพกนั่นไว้ก่อนขัดให้ตกจากมืออีกฝ่าย

 

“ ทำไมล่ะครับพี่ .. ผมกำลังสนุกแท้ๆ “

ร่างบางถูกรวบตัวให้อยู่ในท่าที่มิอาจจะทำอันตรายได้อีก แววตายังคงฉายถึงความหฤหรรษ์อย่างมิน่าให้อภัย

 

“ คุณฆ่าผมไม่ลงหรอก ........ “

 

.......

..

.

 

 

“แงงงงงงงงงง “

 

“ ท่านแม่! ปิแอร์ทำให้วิกเตอร์ร้องไห้อีกแล้วคะ“

ภาพของวันเก่าๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างไม่ถูกจังหวะ ภาพของสาวน้อยในชุดสีครีมกำลังวิ่งแจ้นไปหาแม่ของเธอ ซึ่งนั่งอยู่ในบริเวณที่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก

“ อาร์เลน เกิดอะไรขึ้นลูก “ หญิงวัยกลางคนยิ้มก่อนลูบหัวลูกสาวของตัวเองอย่างเอ็นดู

“ ก็ดูสิคะ ปิแอร์น่ะ อยู่ๆก็ทำวิกเตอร์ร้องไห้อีกแล้ว “

“ ผมเปล่านะ ! “

เด็กชายวัยไล่เลียกันตะโกนไล่หลังมา สภาพของเขาตอนนี้ไม่ต่างจากเด็กชายคนอื่นๆที่ไปเล่นซนจนเนื้อตัวมอมแมม

“ ปิแอร์ ไปทำอะไรมา ดูสิ เลอะเทอะแบบนี้เดี๋ยวไม่หล่อนะ “ หญิงสาวกล่าวพลางปัดเสื้อให้ลูกชายคนกลางของตนเล็กน้อย

“ .. ผมก็แค่จะไปช่วยวิกเตอร์ “

“ ปิแอร์ทำวิกเตอร์หกล้มคะแม่ แถมยังแบกหน้ามารับความผิดตัวเองถึงตรงนี้เลยนะ “

อาร์เลนเบ้ปาก

“ พี่น่ะเงียบไปเลย “ ปิแอร์ก้มหน้างุด

“ แล้ววิกเตอร์อยู่ไหน พาแม่ไปหาทีสิ “

ทั้งสามเดินไปยังสวนกลางคฤหาสน์ ที่นั่นเองเด็กชายตัวเล็กบ่งบอกว่าเป็นน้องคนสุดท้องนั่งน้ำตาซึมอยู่ ตรงหัวเข่ามีเพียงรอยถลอกเล็กน้อย แต่เจ้าตัวก็ยังสะอื้นไม่หยุด

“ ฮึก .. ฮืออ ....เจ็บจัง “

“ ไม่เป็นไรนะลูก เดี๋ยวแม่จะพาไปทำแผลในบ้านนะ “ หญิงสาวทำท่าจะอุ้มเจ้าตัวเล็ก

“ เดี๋ยวครับแม่ ! “

.....

“ วิกเตอร์ .... “ ปิแอร์คุกเข่าลง “ พี่ขอโทษ ...... “

“ ต่อไปนี้ พี่จะไม่ทำให้นายบาดเจ็บ จะไม่ทำให้นายพูดคำว่า เจ็บ อีกแล้ว ! “

แววตาของเขานั่นดูมุ่งมั่นอย่างน่าประหลาด

“ ........ อื้อ ....... สัญญานะ “

“ พี่สัญญา ...... “

 

...................

........

...

 

พี่จะไม่ให้นายต้องทรมานอีก ....

ร่างสูงเลื่อนมือข้างนึงปิดตาของคนที่อยู่ใต้อ้อมแขน อีกมือหยิบปืนพกขนาด 9 มม. ออกมาจากด้านหลัง เหนี่ยวไกไปที่ศีรษะของหนุ่มน้อยที่หวังจะเอาชีวิตเขาเมื่อครู่

 

ลาก่อน ........

 .

.

.

 

“ น่าเสียดายจริงๆ ผมคงเอาช่อดอกไม้เปื้อนๆไปให้คุณไม่ได้แล้ว “

 

 บริเวณทางเดินที่เงียบสงบ ปัจจุบันมีกลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลไปทั่ว ช่อกุหลาบสีแดงฉาน ที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงเข้มที่ผิดแปลกไปจากเดิม ชายหนุ่มบรรจงหยิบช่อดอกไม้นั้นขึ้นมาก่อนโยนทิ้งข้างๆร่างของบุรุษปริศนาที่เขามั่นใจว่า นั่นไม่ใช่ น้องชาย ของเขา

 

 

“ ต้องเรียกคนมาทำความสะอาดอีกแล้วสินะ .......... “

เครื่องมือสื่อสารประจำกองทัพถูกยกขึ้นมาไม่นานนัก ปิแอร์ก้าวกลับไปยังเส้นทางเก่าที่เขาเคยมา ชุดที่แต่เดิมนั้นสีขาวสะอาด ปัจจุบันเต็มไปด้วยโลหิตสีเข้มซึ่งไม่ใช่ของเขา ร่างสูงก้าวต่อไปโดยที่ไม่หันกลับ

 

ไม่ว่านายจะเป็นตัวจริงหรือตัวปลอม .....

สัญญาระหว่างเรา ก็ไม่มีวันเปลื่ยน

ใช่มั้ยครับ

 

น้องชายสุดที่รักของผม

.

=======================================

- นุ้งวิกเตอร์อยุ่ทัพบกนะเคอะ น่าจะรหัส 1113 มั่ง หรือ 1313 ไม่แน่ใจ 3113 1331 ถ้าจำไม่ผิด/ไม่ต้องจำล่ะฉัน

- 1133 -*-

- คราวนี้มาลงแบบฟิคเนื่องจากหมดไฟวาดคะ /แคะ /โดนสต๊าฟถรีบ

- ไม่แน่ใจว่าต้องบอกตอนจัดการศพด้วยมั้ย เอาเป็นว่า แม่บ้านเก็บ /ไม่ใช่ จริงๆก็คงเอาไปเผาล่ะมั่ง

- ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี่

- พยายามแต่งสุดๆเลยนะเนี่ย แอร้ยยยยยยยย /ปกติไม่ใช่สายฟิคนิยายก็แทบไม่ได้อ่าน

-เจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะก่ะ

 

<3 <3 <3 <3 <3 <3 <3

 

 

edit @ 16 Feb 2013 22:28:44 by ★ Thiz'BEAM

edit @ 20 Feb 2013 21:41:47 by ★ Thiz'BEAM

Comment

Comment:

Tweet

checked +900 Credits ปิแอร์

#6 By ll Exteen BattleField ll on 2013-03-06 12:33

พี่น้องคุ๋นี้  อยากรุ้จริง เลี้ยงกันมายังไง โตมา โหดสลัดจัง

#5 By || iolite || on 2013-02-21 16:24

....อ่านแล้วฟิน...เพราะปิแอร์ #หืมมม

#4 By Fhariskas on 2013-02-19 19:33

ปิแอร์รรรรรรรรรรรรรรร กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด //โดนตบ
นายช่างเป็นพี่ชาย พี่ชายอุดทคติมาก อ้าก #ฟิน #ตายไป

#3 By DMเดียมี่ on 2013-02-18 18:41

กรี๊ดดดดด ปิแอร๊ยยยยยย ฟหกฟดกกฟหกดฟหกดห
///_\\\\ เท่และฟินมาก
เลื่อนมือปิดตาแล้วเหนี่ยวไก มันแบบ...เหยด............................ ปิแอร์...ฟินมาก

#1 By c h r o s on 2013-02-17 15:56